باز هم
سلام
ما بالاخره حاليمون نشد ترکيب نامبسوط "مرگ آگاهي" کي قصد رها کردن ناانديشهي پارسي را دارد ؟...اين پسوند "آگاهي" براي خودش داستان جالبي دارد....اصلن "وند"ها در زبان و انديشه ي پارسي يتيم مانده اند.....پس از يک دورهي طولاني فترت ( از قرن 4)
که "وند"هاي زبان پارسي را به خاطرهاي مطبوع تبديل نمود ، اکنون رجعتي دوباره به استفادهي
مجدد از آنها در ذهن و زبان دوستان مشاهده شدني است ليکن مناط استفادهي از آنها چندان منقح نيست ."وند"ها نقشمايههاي بسيار بزرگي در دقتبخشي و وضوح به انديشهها دارند.
اصلن وضوح و سرراستي، فيالجمله نقطه عطف انديشهي نو است ( ويليام اکام و دکارت را به خاطر بياوريد )...انديشهي نو دقيق است اما نه لزومن از نوع تحليلي .اينکه دقت غيرتحليلي
چگونه افاده ميشود ،خود سر فصلي بزرگ است اما با نگاهي به اين عرصه ديدني است چگونگي حضور "وند"ها در متن....حالا قصه قصهي ماست و حضور "وند"هايي که نه تنها "دقت"
غيرتحليلي در متن را موجب نميشوند بلکه بر ابهام "زمان ــــ مکان "متن ميافزايند ؛ از جمله
"وند"هايي که امروزه روز در اين ولايت ابهامزا است و کارکردي اتفاقن ايدئولوژيک هم دارد پسوند مطنطن " آگاهي" است.....وقتي هم از آقايان پرسوجو ميکني ، توضيح آنها آدم را ياد
گوشهي "يتيمک" در دستگاه ابوعطا مياندازد نه دانشورزي ( تاکيد ميکنيم"ورزي" )
یحیی شعبانی
از اکولولیا
